Love is Blind is de hit realityserie van Netflix. Er zijn verschillende landen versies, van Japan, naar Dubai tot aan Zweden. Je kan er van alles van vinden, maar het geeft een fascinerende inkijk op het gebied van relaties, communicatie en….. culturen. Bij Nieuwlander zijn we natuurlijk vooral gefascineerd door culturen. Samuel beschrijft hier hoe hij kan genieten van de sensatie, maar ondertussen ook verschillen analyseert tussen de verschillende “franchises”.
PS: vind je dit soort analyses interessant, check dan ook onze e-learning “cultuursensitief werken”.
Niets nieuw
Love is Blind is een realityserie, waar koppels gaan daten in zogenaamde “pods” en elkaar pas zien, nadat ze elkaar blind ten huwelijk hebben gevraagd. In bepaalde landen is dat helemaal niet vernieuwend, maar al eeuwen normaal om elkaar pas te zien bij het huwelijk. Voor mij zijn dit soort realities niet alleen entertainment, maar ook studiemateriaal. Ik leg het zo uit.
Maar eerst een disclaimer. Realityseries hebben er een hand van om te “scripten” en bewust situaties te creëren voor de drama (tranen scoren). Vooral de eerste seizoenen zijn nog relatief onschuldig. Ik ga het niet te veel over de relaties hebben, want dat is meer voer voor relatiecoaches. En natuurlijk is deze blog geheel mijn eigen mening. Komt ‘ie dan.
Liefde kent geen kleur, maar (sub)cultuur bepaalt grotendeels waar je op valt. Als we de verschillende landenvarianten bekijken, zien we fascinerende verschillen. Ik neem als voorbeeld Italië, Polen, Nederland en Dubai (Habibi!). Laten we de series ook aan de hand van de cultuurdimensies van Geert Hofstede vergelijken.
Hofstede onderscheidt zes cultuurdimensies. Vooral machtsafstand, individualisme, prestatiegerichtheid en onzekerheidsvermijding leveren interessante inzichten op. Ik heb de dimensies van de genoemde landen opgezocht en behandel ze hieronder. (klik op het plaatje voor uitleg over de dimensies)
🇮🇹 Italië kenmerken: passie, macho, familie en interculturele spanningen.
In Love is Blind: Italy zien we vooral botsing der ego’s. Deelnemer Nicola is snel gekrenkt en weet op elke manier de zaak over zijn eigen onzekerheid te maken. Gregana is zeer gespannen over hoe haar Bulgaarse ouders gaan reageren op haar blinde keuze voor Indiase restauranthouder Parminder. Parminder verkort zijn naam naar Parmi en wilde in de pods niet zijn afkomst verklappen. Waar zagen we dat ook?
Juist in de Nederlandse versie.
🇳🇱 Nederland kenmerken: directheid, individualisme en flexibiliteit.
Nederland is een van de nieuwste landen en direct internationaal berucht door “het voorkeur-incident”. Juriaan gaf in de pods aan dat hij niet valt op “volledig getinte” vrouwen en zijn match Mika blijkt een vrouw van Eritrese afkomst te zijn. Heel de wereld viel over het stel, dat toch besloot om door te gaan. Andere sensatie is Rotterdamse Marc-Vincent, die nogal plat in zijn bewoordingen was en graag kritisch bevraagd werd door zijn match en communicatief fijnzinnige Meinoud. Er was ook een groot shuffle spel tussen Miguel-Yasemin-Roël-Elvira-Claire-Jaslynne. Wat toont dit: flexibiliteit en individualisme. Nederland heeft echt getoond dat (eerlijk) kiezen voor jezelf bovenaan staat. Waar was deze shuffle ondenkbaar?
🇦🇪 Dubai kenmerken: Habibi, trouwen doe je niet alleen.
In Love is Blind: Habibi (Dubai) speelt familie een opvallend grote rol. Ook mannenego. Mannen spreken onderling al snel af, wie met wie kan gaan. Het was uit den boze om met meerdere mannen lang te daten. Maar ook traditionele ideeën over kostwinnaarschap bij vrouwen, zoals bij deelneemster Nour. Kortom steenrijke mensen, met hoge eisen, maar ook enorm eerbied voor hun familieleden. Ze kunnen alleen trouwen als ze de goedkeuring hebben van hun ouders. Dit is een groot verschil met de Noord-Europese versies, waarbij de familieleden meer worden geïnformeerd, dan om toestemming gevraagd.
🇵🇱 Polen: directheid, eerlijk, humor en familie.
Ook de Polen zijn relatief direct in hun communicatie, maar er is ook veel humor en luchtigheid. Een saillant detail is dat deelnemer Julia erg onzeker is over haar “donker” uiterlijk, internetfora vermoeden dat ze deels Roma/ Sinti is, die nog wel eens worden gediscrimineerd. Ook bij Polen speelt familie goedkeuring een grote rol.
Van Netflix naar Nieuwlander
Wat hebben deze liefdesperikelen met werken tussen culturen te maken? Bij Nieuwlander draait intercultureel werken om het herkennen, begrijpen en overbruggen van verschillen in verwachtingen, communicatie en gedrag. Als je met een culturele bril naar de Love is Blind series kijkt, zie je interessante verschillen, maar ook overeenkomsten. De Poolse directheid is vergelijkbaar met de Nederlandse. De Italiaanse machoisme is vergelijkbaar met die van Dubai. De Japanse ingehoudendheid vertoont gelijkenissen met die van Zweden.
Het zijn net mensen.
Als je eenmaal je eigen cultuurcodes goed kent, kun je makkelijker ook andere cultuurcodes observeren en toepassen. Het maakt je soepeler in communicatie en verwachtingen. Mensen met een migrantenachtergrond leren dat al van kinds af aan. Ze leren zich aanpassen en manoeuvreren tussen verschillende culturen. Mika (LiB Nederland) switch net zo makkelijk tussen haar Tigrinya sprekende moeder en de moeder van verloofde Jurriaan.
Dus als je besluit om meerdere Love is Blind series te kijken, check dan ook wat je opvalt in de communicatie en gebruiken in die landen varianten. Je kan geamuseerd kijken en ondertussen ook analyseren. Misschien kun je het ook nog als werktijd declareren 😉
